Takkanku biarkan walau ribut
Menyentakmu yang tidur...
Datang petir menyambar
Jengking dan ular...
Bonda takkan berundur
Nyamanlah Arjuna beta
Mimpikan yang indah saja...
Nanti bila kau buka mata
Semua tak serupa...
Kan ada satu ketika...
Kau tak tahu mana nak pergi
Jalan betul anakanda
Tak jelas mata...
Ambil yang sarat duri
Hiduplah Arjuna beta
Biarkan jasad yang luka
Selama Tuhan mu ada...
Takkan engkau tercela
Ngeri tak terbayang mata
Bonda takkan ada sentiasa
Nanti moga kau tak lupa...
Bonda memujukmu anakanda
Hiduplah Arjuna beta...
Biarkan jasad yang luka
Selama tuhanmu ada...
Takkan engkau tercela
Nyamanlah Arjuna beta...
Mimpikan yang indah saja
Nanti bila kau buka mata
Semua tak serupa...
p/s: menitik tangisan setitik demi setitik... Fynn Jamal
